Blog Image

Santiago de Compostela

Guido & Agnes naar Santiago de Compostela

Guido & Agnes te voet naar Santiago de Compostela voor het goede doel (Wanakkam)

dag 106 – de Kaap van Fisterra

Onderweg Posted on Tue, November 15, 2011 13:54:58

Vanmorgen profiteerden we van een regenloze periode om naar de Kaap van Fisterra te lopen, ongeveer 3,5 km van het centrum en naar het punt 0,00 km van de Camino. We hielden halt aan enkele gedenkstenen en liepen even over de rotsen van de Kaap. Vele pelgrims kwamen hier vroeger hun versleten en afgedragen kleren verbranden, maar dit is vandaag gelukkig niet meer toegelaten.

Het weer was te winderig en te kil om uren op de rotsen te gaan mediteren en we kozen bij onze terugkeer in het dorp wijselijk voor een goede bar en de lunch.

’s Avonds rondden we onze camino af in een restaurant met de toepasselijke naam “Fin del Camino” met een uitgebreide visschotel.



dag 105 – Fisterra

Onderweg Posted on Tue, November 15, 2011 13:53:24

Bij het opstaan bleef de wind maar gieren en de regen viel met badkuipen uit de hemel. We rekten het ontbijt extra lang want niemand had zin om te vertrekken in de gietende regen. Rond 11 uur minderde de regen en vertrokken de meesten toch op stap. Het was immers maar 35,153 km meer tot aan de Kaap van Fisterra.

Op de middag hield het op met regenen en kwamen er mooie opklaringen. Dit dag-traject is wellicht het mooiste vanaf Santiago. Heel de dag genieten we van een prachtig en gevariëerd landschap, door de bossen, zeer heuvelachtig, maar de laatste kilometers steeds met de zee in zicht.

In de vooravond kwamen we uiteindelijk in Fisterra aan en zochten een privé-albergue waar we minstens 2 nachten konden blijven. We hadden geluk en sliepen 2 nachten alleen, in een zéér rustige straat die amper breed genoeg was voor het plaatselijk verkeer.



dag 104 – Oliveirao

Onderweg Posted on Tue, November 15, 2011 13:52:02

Vandaag is het Allerheiligen, een feestdag en alles is dus gesloten. De uitbater heeft een sober ontbijt voorzien en ieder geeft een vrij bijdrage = donativo. Het is nog mistig als we vertrekken, maar het weer ziet er vandaag beter uit vandaag. Met het Zwitser koppel Bernard en Corinne, die vanuit hun woonplaats boven Genève vertrokken zijn, stappen we de eerste kms.

Aan de municipal van Negreira staat een Camino-paaltje met de vermelding dat het nog slechts 67,721 km is tot Capo de Fisterra. Onderweg zijn er maar weinig voorzieningen vandaag, een 5-tal bars … als ze open zijn !!! De zon komt erdoor en we lopen door de geurende eucalyptusbossen. Het landschap verandert geleidelijk aan en we komen in open terrein met landbouwbedrijven. Het geluk is met de pelgrims, want alle bars zijn open.

Op het erf van een boerderijtje, in een afgelegen dorpje picknicken we aan een tuinstel naast een koeienstal. Ondertussen stappen ons zeker 10 pelgrims voorbij, waarvan we sommigen pas voor de eerste maal zien. In de late namiddag komen we na 33 km aan in Olveirao en nemen een bed in de kleine maar mooie albergue van de Xunta.

In het register zie ik dat de Poolse Agniezka hier gisteren gelogeerd heeft. In de bar even verderop ontmoeten we een Vlaams duo die elkaar enige jaren geleden leerden kennen op de Camino en nu 5 dagen lopen tussen Santiago en Muxia : Jos De Meersman, afkomstig van Ternat en een oud-studiegenoot van Antoine De Pestele, loopt hier samen met Helena uit Oosterzele.

’s Avonds tijdens het avondmaal leren we nieuwe pelgrims kennen, o.a. een Pools meisje die op 25 mei van bij haar thuis in Mazurië vertrok en die de ruta del Norte liep langs de kust. Ze had gehoord van het project van Bas en Jurgen maar die liepen enkele dagen voor haar.

Het werd een mooie avond, maar ’s nachts brak er een hevige storm los. Windstoten tot 120 km/u en hevige slagregens teisterden de streek de hele nacht.



dag 103 – Negreira

Onderweg Posted on Tue, November 15, 2011 13:51:01

We schrijven nog snel enkele kaartjes naar enkele bijzondere mensen die ons op de weg geholpen hebben. Bij het verlaten van het pelgrimshuis lopen we een gezin uit Affligem tegen het lijf die hun studerende dochter in Santiago komen bezoeken.

Halverwege de voormiddag stopt de druilregen en verlaten we langs rustige straten Santiago. Aan de stadsrand staat een paaltje met de km-aanduiding tot het einde van de wereld : nog 88,022 km. Langs ongelooflijk mooie boswegen door eucalyptuswouden trekken we richting kust. Het land lijkt verlaten want we komen haast niemand tegen, behalve enkele pelgrims in de tegengestelde richting bij hun terugkeer uit Fisterra.

Ergens halverwege, in een plaatselijk barretje nemen we de tijd voor een koffie en eten we enkele cakejes die we meesmokkelden bij het ontbijt vanmorgen. Rond 14 uur trekken we verder, maar nog geen kilometer verder bij een beklimming door een mooi bos begint het weer hevig te regen. We schuilen even onder de bomen, maar het mag niet baten … het blijft hevig regenen. In sneltreinvaart leggen we de laatste 10 km af in de hevige regen en in Negreira, na 22 km, stappen we de eerste de beste albergue binnen. Er is geen verwarming, maar ’n lekkere warme douche, krantenpapier en een goede electrische blazer doen hun werk



dag 102 – zondag in Santiago

Onderweg Posted on Tue, November 15, 2011 13:49:56

Vandaag lekker lang geslapen en genoten van een uitgebreid ontbijtbuffet, een echte luxe voor de pelgrim, in het Groot Seminarie van Santiago tegenover de zij-ingang van de Kathedraal.

Om 12 uur zijn we naar de zondagmis getrokken. Reeds méér dan ’n half uur voor de aanvang zat de kathedraal afgeladen vol : dag-bedevaarders, ongeveer 300 Portugese scouts, grote groepen mindervaliden vanuit heel Spanje, afvaardigingen uit Italië, Japan en Rusland, en dan die honderden pelgrims van over de hele wereld, die meerdere dagen, weken of maanden stapten om dit te mogen beleven.

De mis werd opgedragen door 8 priesters en in de kathedraal staan overal TV-schermen zodat de dienst vanuit alle hoeken kon gevolgd worden. Op het einde van de dienst kwamen enkele stoere mannen rond het altaar staan.

De botafumeiro, het grootste wierookvat ter wereld, wordt neergelaten, gevuld met wierook en dan beginnen die stoere mannen aan het zeel van het wierookvat te sleuren. Daarbij slingert de botafumeiro op spectaculaire wijze van links naar rechts door de ruime dwarsbeuk. Hij bereikt daarmee een hoogte van twintig meter, nauwelijks één meter lager dan het gewelf, en één slingerboog bedraagt vijfenzestig meter.

Na de landing wordt het wierookvat door 2 stoere mannen naar de sacristie gedragen, het vat is immers 1,60 meter hoog en weegt ca. 80 kg.

Na de mis kruierden we langs de vele souvenirshops, namen ’n uitgebreid aperitief en deden ons te goed aan de lekkere tapas in ’n gezellige tapas-bar.